خودنویس پارکر

پدرم اصرار داشت که دستخط مرد نشانه ی شخصیت اوست به همین منظور تکالیف نوشتاری که آن زمان مشق شب اطلاق می شد رایک بار خودش با خودنویس پارکر مخصوصش مینوشت و بعد ار من میخواست که انحنا و ظرافتش را عینا تقلید کنم. نوشتهای من  گاهی تا چندبار پاره می شدند چون او رضایت نداشت . در کتاب فارسی پنجم ابتدایی قسمتی گنجانده شده بود مخصوص خوشنویسی که مطمئنا با دیدنش نوشتالژی آزارتان خواهد داد . امروز که اتفاقا این صفحه به دستم رسید یاد پدرم و سختگیرهایش افتادم و حسابی دلت تنگش شدم . در اخر لازم میدانم اضافه کنم که من نهایتا صاحب دستختی برازنده شدم اما او هرگز حاضر نشد خودنویس پارکر محبوبش را به من ببخشد !